Doğdum!

Ve 28 yıldır geç kaldığım her şeyin telafisi için yeni bi yaş!
sonradan keşfedip, sonradan mutlu oldum, sonradan heyecanlandım ben. yani düşünün bu kadar mutlu olup heyecanlanmak için neredeyse 28 yıl bekledim. geç kaldım işte bi çok şeye; okumaya, dinlemeye, anlatmaya, izlemeye, görmeye, sevmeye, sabretmeye ve daha nicesi!
şimdi yeni yaşımdan her şeyi daha dolu dolu, daha çok, daha severek, daha bilerek, daha büyük bi mutlulukla ve heyecanla getirmesini istiyorum!
şu saçma sapan heyecanımın daha da artması, dizginlemeye çalıştığım, köreltmeye ve düzeltmeye çalıştığım hislerimin, davranışlarımın daha da azalması en büyük temennim..
Dostlarımın daha da artması, daha çok sevmesi beni, daha çok sevmek.
E bide tek başıma anlamsız derecede keyif alarak yapıp mutlu olduğum ufak tefek şeylerden benim kadar keyif alacak, şuracıkta yanımda oturacak bi adamı da yalnızlığın muhteşem güzelliğine rağmen sevsem artık fena olmaz ...
Nurten

O ki ...

Bazen seni o kadar cok ozluyorum ki... Ozlemekten delirmek diye bisey varsa sanki olucak o an!

Cunku sen varken mucadele yoktu hayatimda bu denli.

Kolaylastirirdin herseyi, her sorunu cozerdin.

Simsiki sarilmak istiyorum sana suan, sikica, koklayarak!

Ve aglamak istiyorum! Anlatayim sana beni uzen herseyi sende sacimi oksa. Saril bana ve "Ben seni hiç bırakmam ki" de! Hic birakma beni. Cunku ben aramaktan cok yoruldum. Senin gibi sarilacak, senin gibi koklayacak, senin gibi dinleyecek ve anlatacak birini aramaktan cok yoruldum. Bedenimin daha fazla alkolden uyusmasini istemiyorum. Gel cay demliyim sana, cay icelim kekle film izlerken. Sarilip uyuyalim sonra. Sabah erkenden kalkip kahveyle haberleri izleriz. 

Bana "Bebegim sacmalama" de yine! 

Ahh sen bu kadar kotu olmak zorunda miydin?

Bu kadar incitici? Hirpalayici? Yorucu? Bu kadar alcak olmak zorunda miydin sen?

Sizin köyde kapı çalma adeti yok mu?

Ondan sonra bir bakmışsın, artık daha az gülebiliyorsun...

Özgürlük

İçindeki öpücükleri serbest bırak!
Sıkıca sarıl,
Kucakla,
Ve öp!

Eski Yazı

Komik olma dedi.
her geçen gün biraz daha gülünç oluyorsun. ve ben her geçen gün biraz daha acıyorum sana.
kendini daha fazla zavallılaştırmaya devam edeceksen bir daha görüşmeyelim.
tabiki kendimi zavallılaştırmıyordum ve zavallılaştırmayacaktım.
herşey yolundaydı ve de kontrol altında.
onun istediği gibi olmaya da devam edecekti. vazgeçemediğim bir acizlik hali!
bir boyun eğme durumu
bir bağımlılık
aşk mı?
sanmam!
daha çok kendini yerin dibine hatta itin götüne sokmaktı bu yaşadığım
her inlediğimde biraz daha gerilere atıyordum, biraz daha unutuyor, daha sıkı sarıyordum bedenini
daha hızlı nefes alıyor daha fazla teslim oluyordum
sende bok mu vardı
hayır
ben yalnızdım
aldatılmıştım
terkedilmiştim
ve sen bunların hepsini unutturacaktın bana
sahi zaten bunun için çıkmamışmıydın karşıma?
beni çok sevmek için, seni çok sevmem için, seni sarmam için, yaralarımı sarman için

Kuma Yazmak, Yazmak

Sana yazamıyorsam, kuma yazarım!
Yazarım bir yerlere ama yine de sana yazmam ki, bir kez olsun yaptığım pisliğin bir anlamı olsun!

1

Peki bana şunu açıklar mısın?
Nasıl oluyor da kalbime böylesine delice girmiş olabileceğini anlamlandıramıyor, nasıl oluyor da sana olan sevgimi yapmacık ve abartılı bulabiliyorsun?
Ellerinle ellerimi ısıttığında aslında kalbimi de ısıttığının farkında değil miydin ?
Sevgi bu adam, maraton koşusu değil yıllarca hazırlanayım kazanabilmek için!
Sevdim işte..
Gönlüm kaydı sana,
gitti işte aklım!

27

27 yasinda olan insanlar hep isi gucu oturmus, hayati yolunda olgun kadinlar gibi gelirdi bana. Hatta o yaslarda boyumun daha da uzayacagina ve daha da guzel olacagima inanirdim. Nereden bilebilirdim ergenlikte cikmayan o nalet sivilcelerin bu donemlerde suratimda portleyecegini, kariyerimin daha basinda oldugumu, ve hayatimin kardesimin ders notlarindan bile karmasik olacagini.....

"Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgideydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı!" diyesim geldi oysa....

Bu gun benim dogum gunum!

Buyumekten mi bu icimdeki huzun, buyuyupte daha dogrusu buyudugum halde bu kadar kucuk olusumdan mi bilmiyorum... 

Gercekten ne zaman buyuyecegim ki?

Surekli senin hakkinda konussam, satirlarca yazsam, yine de boyle ozler miyim seni? 

Belki yalniz kaldigimda. O yuzden hic yalniz kalmamak en iyisi. Evden mumkun oldugunca uzak olmak lazim. Yalnizkende telefonla konusabilirim ornegin. 

Ozlemiyim yeterki. Nolur bisey yap ozlemiyim seni!!!

Stupidity!

Defalarca göz göre göre, bile bile yaparsanız bir hatayı; benim şuan yaptığım gibi yani, aptal olursunuz.
Her defasında farklı sonuçları ne akla hizmet beklersiniz o da ayrı bir inceleme konusu. Olacak olan zaten bellidir. Bunu daha önce defalarca yapmış ve aynı sonuçla karşılaşmışsınızdır, bu kez sonucun farklı olmasını beklemenizin nedeni acaba nedir?
Ve bunu yazarken bile, "Yok aslında bu kez farklı gibi, aynı denemez sonuçta diğerleriyle, belki de öyle bitmeyecek işte." dediğinizi duyar gibiyim. Üzgünüm ama kendinizi kandırdığınızı söylemek zorundayım; farklı olmayacak. Hatta şunu da söyleyeyim siz bu kafayla daha çok üzülürsünüz....
Sağlıcakla....

Zorlama + Şair

Zorlama

Sadece unutmak istedim, onun huzuruna sığınıp herşeyi unutmak...
Tüm acılarımı...
Tüm sıkıntımı...
Onu unutmak istedim sadece.. mümkün olmadığını neden söylemediniz...?

Şair

İnsanı şair eden acıdır...
Ölüm acıdır...
Ayrılık acıdır..
Acıdır kaybetmek...
Aşk acıdır..Acıtır aşk...
Tıpkı biber gibi...

Diren Kalp

Gezi parkı içi direnirken, her gün Taksim'e gidip gelip bir yandan da evdeki ve işteki ıvır zıvırlarla uğraşırken ister istemez güçsüz kalıyor insan bedeni. Ama sebep özgürlükse eğer, yolunda çekilen her çile kutsal oluyor beden içinde. O yüzden durup dinlenmeden, arada ufak eslerle devam ediyoruz direnişimize. Kah biber gazına karşı, kah tomalara, Erdoğan'a, Vali Mutlu'ya, Gökçek'e, Misbah Demircan'a (!), POLİSe, haksızlıklara, özgürlüğümüzün elimizden alınmaya çalışılmasına, İstanbul'umun yeşilinin yok edilip, yerine beton yığınlarının yapılmasına, bayramlarımızı kutlamamızın bile yasaklanmasına, yandaş ana akım medyaya, yediğimize içtiğimize dahi müdahale edilmesine, kaba ve diktatör bir başbakana direniyoruz da, aşka direnemeyebiliyoruz tüm bu karışıklık içinde. 

Midemin üzerinde, göğsümde sıkıştırılmış bir şeyler var!

Birileri sıkıca bastırıyor sanki. Bazen nefes almama engel oluyor. 

O anlarda kocaman bir hava kütlesini ciğerlerime dolduruyorum, sanki derin bir nefesle geçecek gibi!

Sanki o derin nefesi ciğerlerime iyice çekip yerleştirdiğimde zamanı geri alacakmışım gibi. 

Hiç bir şey yaşanmamış olacak ve göğsümü sıkıştıran her ne ise ondan kurtulacakmışım gibi.

Bir de ağlasam sanki, biraz daha hafifleyecekmiş gibi o basınç. 

Nefes alamıyorum!

Onun orada olduğunu hatırladığım anda nefes alamıyorum. 

Gözlerim doluyor ve koşmak istiyorum.

Tek kelime edesim yok.

Karanlık bir oda, şarap, müzik! Şu anda beni mutlu edebilecek tek şey bu.

Belki sarhoş olduğumda geçer. En azından unuturum.

Bu sıralar ne kadar çabuk sarhoş oluyorum....

Öfke X Aşk

Bazen sayfalarca yazmak istiyorum.
El yazısı olacak ama, güzelce, özenerek yazacağım.
Yıllarca biriktirdiğim anılarımı, gülüşlerimi, göz yaşlarımı, sevdiklerimi, sevildiklerimi, anlattıklarımı, anlatamadıklarımı, nefret ettiklerimi, nefretimi, sinirimi, tüm sinirimi, kızgınlığımı, kinimi, öfkemi, bunun üzerine söylenebilecek tüm kelimelerle anlatmak istiyorum.
Arada aşktan bahsetmek, aşkın büyüsüyle inceltmek istiyorum tüm o öfkeleri. İnceltip su gibi yapmak, akıtmak istiyorum mazgallardan. Yerin dibine gitsin dünyadaki tüm öfke ve nefret, yerin dibine girsin istiyorum.

Bir Klasik; Aşk! 8

Devamı....

O günleri dondurabilmeyi çok isterdim.
Ve seni kendimden çok sevmemeyi.
Seni severken kendimde olabilmeyi.
Seni severken her şeyin farkında olabilmeyi çok isterdim.
Seni senin istediğin gibi sevebilmek isterdim.
Sonu kelebeklerle biten bir masal olsun isterdim.
Olmadı....

Bir Klasik; Aşk! 7

Devamı...

Sevgilimdin...
Ve hala arkadaşımda..
Ne güzeldi.
Bu kadar çok ortak yönümüz varken (bunların bir kız arkadaşımla bile böyle çok olmaması ilginç gelirdi bana), bu kadar çok birlikteyken zaten, ve bu kadar çok evimdeyken, kalbimde de olman, elimde, dudağımda, beynimde, kelimelerimde de hep benimle olman ne güzeldi.
Midemde kelebekleri uçuşturmuştun sonunda, kelebekler de çok güzeldi :)
Beni sevişin, sevgini ifade edişin, sana kahvaltılar hazırlamak, yemekler yapmakta güzeldi!
Öyle mutluydum, öyle huzurluydum ki ifade edemiycem asla!
Ayakların yerden kesilmesinin bir rivayet olmadığına inandığım zamanlardı.
Hayatımın en güzel, en mutlu, en değerli, en paha piçilemez, en en enn ennn zamanları!
Aşkının midemde uçuşturduğu kelebeklere bir kaç tane daha katar, bu gri İstanbul'u renklendirebilirdim emin ol!
Sevgilimdin, aşıktım, milyonlarca kelebeğim vardı....

Bir Klasik; Aşk! 6

Devamı...

İstanbul'a aynı tarihlerde taşınmış birbirine benzeyen iki insandık biz.
Yalnızdık İstanbul'da belki de o yüzden bu kadar bağlandık birbirimize.
Bir ikimiz vardık sanki koca İstanbul'da. Sürekli dip dibe iç içeyken sonunda ne bekliyordum, neden şaşırmış ve tahmin edememiştim bu kadar hala anlamıyorum...

Tesadüf bu ya ikimizde aynı gün başlamıştık işe.
21 Şubat.
Benim ilk iş deneyimim, seninde öyle sayılır...
Ne güzeldi :) Bana aldığın kalem hala çantamda, benimse param yoktu o sıralar, orjinal bir kurşun kalem almıştım sana iş hediyesi :) Çok aramıştım onu, lütfen gülme!
Hiç kullandın mı o kalemi merak ediyorum :)

O pazarda sevgili olmuştuk resmi olarak, nasıl resmileşti bilmiyorum ama elele tutuştuk falan sanırım :)
Senin elini tutardım ben zaten, ama hiç böyle tutmamıştım.

Garip hissetmiştim! Ama seni kaybetmeyi, hayatımdan çıkmanı düşündüğümde hissettiğim kadar değil..!

Bir Klasik; Aşk! 5

Devamı...

Olmuyor dedim!
Yapamıyorum bu şekilde, sen benim arkadaşımsın, ben yapamıyorum, elini tutamıyorum, sana aşık olamıyorum, olmaz dedim! Yapamam!
Korkuyorum diyemedim, neden bilmiyorum.
Seni sonsuza dek kaybetmekten korktuğumu söyleyemedim asla.
Hayatımdaki bu güzel varoluş, hüsran getirirse diye korkuyorum azımdan hiç çıkmadı!
Çünkü sadece beynimin her köşesinde oradan oraya savurabildim onu, atamadım dışarı!
Sonra yine küstük birbirimize, sen bana küstün daha doğrusu.
Kırıldın! Acıttım seni istemeden!
İşte burayı da çok net hatırlamıyorum, ama sanırım yine görüşmedik bir süre.
Ve sonra tekrar nasıl bir araya geldik orası da kopuk.
Belki de daha önce anlattığım olaylardan biri bu küsüşmeden sonra olmuştur, ama yok yok, onlar değil sanırım!
Belki de küsmedik.
Neden hatırlamıyorum!!!!!!